[ وَ هذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ ] « 1 » . و سوگند به اين [ مكه ] شهر امن زائر با همان حال روحانى وارد محيطى مىشود كه براى همه چيز محيط امن است ، محيطى كه درختان و گياهانش بدون اين كه آن ها را با زره پوش در حفاظت قرار داده باشند از تجاوز متجاوز در امان است ، حتى شاخه‌ها و ريشه‌ها و بوته‌ها همه در امانند . حرم ، چهار فرسخ در چهار فرسخ است و اين محيط را خداوند محيط امن قرار داده به حدى كه هرگاه شاخه‌اى از حرم سر درآورده باشد ، به احترام اين كه ريشه‌اش در حرم است نمىتوان آن را بريد و يا برگى از او چيد و همچنين اگر درختى در بيرون حرم باشد ولى يك شاخه‌اش سر به حرم آورده باشد به هيچ چيز آن درخت هم نمىتوان دست درازى كرد . محيطى كه وحش هامون و آهوانش چهار فرسخ در چهار فرسخ از تعرض مصونند ، از اين جهت رم نمىكنند و نمىتوان آن ها را رم داد و وحشت زده كرد ، نبايد به نحوى رفتار كرد كه از انسان برمند و در اين محل حتى با اشارهء چشم هم نمىتوان صيدى را رماند ! ! محيطى كه مرغان هوايش با سواران تماس مىگيرند و نمىرمند ، با آن كه در پشت كوه‌ها و پهنهء دشت‌ها و در همه جاى دنيا آدميان را هم وحشت هست ، ولى در اين منطقه و وادى ، نيرويى غيبى كه امان بخش است حكمفرماست ، آن چنان كه مرغان پناهنده را نيز چنان ايمنى داده كه سواران راه مكه در بين كوه‌هاى مهيب دست به كاكل آن مرغان مىكشند ولى آن ها نمىرمند ، با آن كه مرغ پر پرواز

--> ( 1 ) - تين ( 95 ) : 3 .